خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیچاره دل به درد تو تا کی بود صبورجان را تو قوّتی و دلم را تویی سرور
۲
تا چند صبر باشدم از روی مهوَشتتا کی بود شکیب بگو دیده را ز نور
۳
آنچ از فراق تو به سر ما گذشت دوششرح بلای آن نتوان گفت در حضور
۴
در جنّت ار برند مرا بی حضور دوستبی وصل جان فزاش نخواهم جمال حور
صفحهٔ ۱ از ۲