خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای مسلمانان بتی دارم به غایت دلپذیرچابک و رعنا و چست و نازنین و دلپذیر
۲
صبر فرماید مرا در عاشقی آن بی وفاتا کی آخر طفل مسکین صبر بتواند ز شیر
۳
وصل یار نازنین و خلوتی جوی از رقیبای جوان گر هوش داری گوش کن از عقل پیر
۴
در من این عیبست آخر چون ز سر بیرون کنممن ز روی خوب و بانگ چنگ باشم ناگزیر
صفحهٔ ۱ از ۲