خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نکهت خطّست یا بوی بنفشه یا عبیریا نسیم زلف دلدارم که باشد دلپذیر
۲
بوی زلفت چون بنفشه سود می‌دارد عظیمدر دماغ جان من زان روی باشم ناگزیر
۳
جان ز من خواهی نگارا تا فرستم پیشکشزآنکه می‌دانی بجز جان هیچ نبود با فقیر
۴
با وجود این همه فقر و بلای فاقه همجان به نزد همّت صاحبدلان باشد حقیر
صفحهٔ ۱ از ۳