خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تو چون محمود و من در بندگی همچون ایازبی نیاز از خلق و خلقی را به دیدارت نیاز
۲
ای صبا با زلف یارم چند بازی کز حسدسوختم بازی رها کن بیش ازین با او مباز
۳
هر که را افتاد بر محراب ابروی تو چشمکافرست ار پیش محرابت نیاید در نماز
۴
در میان بندگانت بنده‌ای بیچاره‌امسایهٔ رحمت مگیر از بندهٔ بیچاره باز
صفحهٔ ۱ از ۳