خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که در دو جهان غیر تو ندارم کسدل حزین مرا بی تو از دو عالم بس
۲
ز حد گذشت فراق رخ تو ای دیدهبه جان رسید دل من به غور حالم رس
۳
اگر گذر کنم اندر دلت چه خواهد بودچرا که بحر جهان را نبود عار از خس
۴
صبا به یار بگویی که مرغ خاطر مندرون سینه نمی‌شیند و شکست قفس
صفحهٔ ۱ از ۲