خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۷۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مریز خون دل خلق را نگارا بسمکن برین دل مسکین جفا خدا را بس
۲
نظر به جانب ما کن چو سرو سیمینیکه یک نظر ز تو ای سرو ناز ما را بس
۳
وفا نمای تو باری خلاف رای از چهنمی‌شود ز جفا یک زمان شما را بس
۴
اگرچه خون دلم می‌خورد نهان چشمتمریز خون دل خلق آشکارا بس
صفحهٔ ۱ از ۳