خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا ترک جفا کن ز من زار بترسزینهار از تف آه من غمخوار بترس
۲
دلم از خار جفایت بخراشید مکنمرهمی نه به دل از سینه افگار بترس
۳
دیده برهم نتوانم زدن از خون جگررحمتی کن به من از دیدهٔ خونبار بترس
۴
تو به خواب خوش و من در غم تو بیدارمبه غم فرقتت از دیدهٔ بیدار بترس
صفحهٔ ۱ از ۲