خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا از رخ بکش یک دم نقابشکه تا بینم رخ چون آفتابش
۲
مگر بر حالم اندازد زمانینظر زان چشم مست نیم خوابش
۳
دو ابروی کماندارش ببیندکه باشد با دلم پیوسته تابش
۴
اسیر بند زنجیر خودم کردکمند بند زلف پر ز تابش
صفحهٔ ۱ از ۳