خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون صبا آورد از زلفش نسیمی روح بخشای دل بیچاره جان را بر نسیم او ببخش
۲
قسمتی کردند روز وصل جانان را ولیمحنت هجران او گفتا تو را اینست بخش
۳
از کجا آورده‌ای این بوی روح افزا بگوزآنکه من بر بوی زلفش می‌کنم هر لحظه غش
۴
گو به کوی عاشقانِ خود قدم درنه ببینتا به خاک پای تو چون می‌زند از دیده رش
صفحهٔ ۱ از ۲