خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی کو هرچه دید از چشم جان دیدهزاران عرش در مویی عیان دید
۲
عدد از عقل خاست اما دل پاکعدد گر دید ، از گفتِ زبان دید
۳
چو این آن است و آن این است جاویدچرا پس عقل احول این و آن دید
۴
چو دریا عقل دایم قطره بیندبه چشم او نشاید جاودان دید
صفحهٔ ۱ از ۶