خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگار چابکِ مهروی مهوشبت سیمین عذار شوخ سرکش
۲
ز زلف تابدار و رنگ رخسارنهد هر لحظه نعل من در آتش
۳
چو زلف سرکشت جانا ازین بیشمکن حال دل ما را مشوّش
۴
خوشش بادا نسیم صبحگاهیکه کرد از بوی زلفت وقت ما خَوش
صفحهٔ ۱ از ۲