خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا کردی مرا از دل فراموشگرفتی دیگری جز من در آغوش
۲
نو پنداری که ما اینها ندانیمبه راهت ما همه چشمیم و هم گوش
۳
نه شرط مردمی باشد نه یاریکه در سختی کند یاری فراموش
۴
چه پوشانی به رویت برقع ای دوستنشاید کرد آتش زیر سرپوش
صفحهٔ ۱ از ۲