خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نکهت عنبرست یا بویشمشک تاتار یا که گیسویش
۲
آنکه محراب جان دلها گشتچیست گویی دو طاق ابرویش
۳
بر رخ همچو ماه او دل مندانم آشفته است چون مویش
۴
گرچه بر ما نظر نیندازدهست جان و دو دیده‌ام سویش
صفحهٔ ۱ از ۲