خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل برد دلبر و به دلم برنهاد داغدارد کنون ز حال من خسته دل فراغ
۲
بی روی دلفریب تو خون می‌رود دگراندر میان چشم و دل ای چشم و ای چراغ
۳
عمری گذشت بر دلم ای عمر نازنینکز تاب اشتیاق تو دارم به سینه داغ
۴
بی قد سرکش تو ز سروم چه حاصلستبی روی دوستان چه کنم بوستان و باغ
صفحهٔ ۱ از ۲