خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان خرّم و ما چنین تنگدلز جور بتی مهوش سنگدل
۲
اگر هست چشم خوش او خمارمرا او گرفتهست در چنگ دل
۳
مرا میل بر صلح و در وصل دوستورا صلح بر هجر و بر جنگ دل
۴
چو مطرب زند راه وصلش ز جانبه صوتم دو گوش و به آهنگ دل
صفحهٔ ۱ از ۲