خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مراست از دو جهان مهر دوست حاصل دلجزین چه هست مرا در جهان مداخل دل
۲
بیا که گر همه عالم شوند دشمن جانبه دوستی که نشستی تو در مقابل دل
۳
خیال بود مرا کز تو برخورم شبهازنیم خنده گهی بر خیال باطل دل
۴
ز دست دل بجز از خون نمی‌خورم چه کنمز عشق دوست جزین نیست حاصل دل
صفحهٔ ۱ از ۲