خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز درد فراقت من خسته دلهمیشه به روی تواَم بسته دل
۲
دو دیده نگارا ز جان بستهامبه طاق دو ابروت پیوسته دل
۳
دهان تو چون پسته و لب چو قندز جان بستهام من درین پسته دل
۴
تویی فارغ از حال زارم ولیمرا با تو بودهست پیوسته دل
صفحهٔ ۱ از ۲