خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۸۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند حال ما را آشفته داری ای دلاز زلف خوبرویان در بند و در سلاسل
۲
تا چند باشم از غم شوریده حال و بی دلتا چند باشی ای جان از حال بنده غافل
۳
دل را ز دست دادم بی فکر الله اللهافتد به کاردانان این کارهای مشکل
۴
دندان ز کام لعلش برکن دلا که ما نیزبسیار کرده بودیم اندیشه‌های باطل
صفحهٔ ۱ از ۳