خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چشم و ابروی شوخ ای دلارامببردی از دلم یکباره آرام
۲
تو طعم درد هجر، آن روز دانیکه نوشی جرعه‌ای خوناب از این جام
۳
به شَست زلف تو پابند گشتهنمی‌دانم که چون باشد سرانجام
۴
خبر داری نگارا کز هوایتمرا شهباز دل افتاده در دام
صفحهٔ ۱ از ۲