خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سرو ناز رسته دمی سوی ما خرامتا از هوای قد تو یابیم احتشام
۲
گر بگذری به سوی چمن سرو و نارونافتد به پیش قامت زیبات در خرام
۳
مرغ دل ضعیف مرا بال و پر بسوختای نور هر دو دیده ز اندیشه‌های خام
۴
بر حال زار من چو ترحم نکرد یاریارب دلست در بر دلدار یا رخام
صفحهٔ ۱ از ۲