خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی‌بیند دلم از یار خود کامفغان از دور جور چرخ خودکام
۲
مزاجش توسن و بدخوی و تندستکه در عالم نشد با هیچکس رام
۳
ز جورش هست بر جای گلم خاربه جای باده‌ام زهرست در کام
۴
نکرد آخر جهان با کس وفایینکویی کن که تا گردی نکونام
صفحهٔ ۱ از ۳