خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که عمری در جهان گردیده‌اممثل رویش کافرم گر دیده‌ام
۲
دیده‌ام خوبان و مهرویان بسیمهر رویش در جهان بگزیده‌ام
۳
در چمن بر یاد قدش هر زمانپای سرو و نارون بوسیده‌ام
۴
نسبت زلفش به عنبر کرده‌امهمچو مار از غبن آن پیچیده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۳