خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به بوی زلف تو دیوانه گشتمز خویش و آشنا بیگانه گشتم
۲
ز شادی دور گشتم در فراقتبه درد عشق تو همخانه گشتم
۳
چو شمع جمع جانی در شبستاناز آن رو بر رخت پروانه گشتم
۴
بسی در بحر بی پایان عشقشبه جست و جوی آن دردانه گشتم
صفحهٔ ۱ از ۲