خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل به غم رخت نهادماز دیده دو جوی خون گشادم
۲
نامم چو کنند مرغ زیرکدر دام غمت از آن فتادم
۳
ما را که بسوخت آتش عشقچون خاک بداده‌ای به بادم
۴
جانا چه کنم که مادر دهربا مهر رخت مگر بزادم
صفحهٔ ۱ از ۲