خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد صبا خدا را بگذر سوی نگارمعمری بگو به سختی در هجر می‌گذارم
۲
گر باز حال زارم پرسد ز تو خدا رابا او بگو که تا کی داری در انتظارم
۳
فریاد من به کیوان برشد ز دست هجرترحمی بکن به حالم زان رو که سخت زارم
۴
صبرم نماند باری در هجر تو از این بیشچون چشم زخم جانا از خود جدا ندارم
صفحهٔ ۱ از ۲