خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا آرزوی دیدن رویت دارمروز و شب فکر هوای سر کویت دارم
۲
گرچه از شوق کنارت به خیال تو مدامدل به مهرت گرو و دیده به سویت دارم
۳
تا به کی کار من خسته پریشان داریرحم کن رحم که دل در خم مویت دارم
۴
بوی زلفت به من آورد نسیم سحریزان فرح جان و جهان زنده به بویت دارم
صفحهٔ ۱ از ۲