خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به لطف ای دوست باری دست گیرمکه جز لطفت نباشد دستگیرم
۲
نباشد در دو چشمت جز خیالمبجز فکرت نباشد در ضمیرم
۳
ز جان باشد گزیرم گاه و ناگاهولی از روی جانان ناگزیرم
۴
صبا بویی ز زلف یارم آوردبه بوی دلپذیرش تا بمیرم
صفحهٔ ۱ از ۳