خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درآمد دوش ترکم مست و هشیارز سر تا پای او اقرار و انکار
۲
ز هشیاری نه دیوانه نه عاقلز سرمستی نه در خواب و نه بیدار
۳
به یک دم از هزاران سوی می‌گشتفلک از گشت او می‌گشت دوار
۴
به هر سوئی که می‌گشت او همی ریختز هر جزویش صورت‌های بسیار
صفحهٔ ۱ از ۶