خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۹۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست بر دولت وصل تو شبی دسترسماز سر لطف خود ای دوست به فریاد رسم
۲
نیست ما را بجز از لطف تو فریادرسینبود جز غم و اندوه جهان هیچ کسم
۳
مه و خورشید جهانتاب چو بر ما گذرندگر کنم در دو نظر بی رخ تو هیچ کسم
۴
می‌پزم دیگ هوس را به امیدی باریکه به ناموس وصال تو زمانی برسم
صفحهٔ ۱ از ۳