خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در عشق تو گم شدم به یکبارسرگشته همی دوم فلک‌وار
۲
گر نقطهٔ دل به جای بودیسرگشته نبودمی چو پرگار
۳
دل رفت ز دست و جان برآن استکز پی برود زهی سر و کار
۴
ای ساقی آفتاب پیکربر جانم ریز جام خون‌خوار
صفحهٔ ۱ از ۴