خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریاد که از دست تو فریاد زنانمفریاد که بر دوست نه این بود گمانم
۲
با آنکه تو یاد من دلخسته نیاریخالی نشد از ذکر تو پیوسته زبانم
۳
گر زآنکه نه آنی تو که بودی به حقیقتمن بندهٔ بیچاره در اخلاص همانم
۴
من بر سر آنم که کنم جان به فدایشگر در چمنی جلوه دهد سرو چمانم
صفحهٔ ۱ از ۲