خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناتوانم به غم عشق تو و نتوانمکه کنم ترک غم عشق تو تا بتوانم
۲
تا به کی ز آتش عشق تو جهانی سوزدکز غم هجر تو جانا به لب آمد جانم
۳
تو طبیب دل پُر درد من خسته دلیتا به کی زان لب شیرین نکنی درمانم
۴
تا به پای طلبت گرد جهان می‌گردمبشد از دست به یکبار سر و سامانم
صفحهٔ ۱ از ۳