خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای در درون جانم و جان از تو بی‌خبروز تو جهان پر است و جهان از تو بی‌خبر
۲
چون پی برد به تو دل و جانم؟ که جاوداندر جان و در دلی دل و جان از تو بی‌خبر
۳
ای عقل پیر و بخت جوان، گَردِ راه توپیر از تو بی‌نشان و جوان از تو بی‌خبر
۴
نقش تو در خیال و خیال از تو بی‌نصیبنام تو بر زبان و زبان از تو بی‌خبر
صفحهٔ ۱ از ۳