خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با تو تا جان باشدم یاری کنمدر همه حالی وفاداری کنم
۲
با من ار آهنگ بیزاری کنیمن ز اندوه و غمت زاری کنم
۳
چون ز عشقت بهرهٔ من خواری استنیست عیبی گر جگرخواری کنم
۴
در سر زلفت گرفتارست دلچون دوای آن گرفتاری کنم
صفحهٔ ۱ از ۲