خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با درد دلپذیر تو درمان چه می‌کنمبی وصل روح بخش تو من جان چه می‌کنم
۲
چون رنگ و بوی زلف و رخت در دماغ ماستای نور دیده طرف گلستان چه می‌کنم
۳
با سرو قامتت که ز چشمم نمی‌رودمن سرو ناز و گوشه بستان چه می‌کنم
۴
روزی به سهو بر من بیچاره برگذرآخر ببین که با غم هجران چه می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۳