خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با سرو قد تو عشق بازیمیارب برسد که ما نبازیم
۲
گر حکم کنی به جانم ای جانجان را چه محل که سر ببازیم
۳
از شوق لبت چو آب حیوانچون نقره به بوته درگدازیم
۴
ما را ز غم تو نیست عاریبا عشق رخ تو سرفرازیم
صفحهٔ ۱ از ۲