خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۰۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی در غم عشق تو چنین درسازیمزآتش مهر رخ دوست چو زر بگدازیم
۲
شمع جمعی تو و پروانه بیچاره منمبا میان آی که تا در قدمت سر بازیم
۳
همچو سروم ز در ای دوست به شادی بخرامتا نثار قدمت ما سر و زر دربازیم
۴
در جهانم هوس خاک سر کوی تو بوددر هوای شب وصلت صنما چون بازیم
صفحهٔ ۱ از ۲