خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان به لب آوردم ای جان درنگرمی‌شوم با خاک یکسان درنگر
۲
چند خواهم بود نی دنیا نه دینعاجز و فرتوت و حیران درنگر
۳
دور از روی تو کار خویش رامی‌نبینم روی درمان درنگر
۴
می‌فروشم آبروی خویشتنبر درت چون خاک ارزان درنگر
صفحهٔ ۱ از ۳