خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از وصل دری گشا به رویمکاشفته به روی تو چو مویم
۲
گر لطف و کرم کنی توانیور جور و جفا کنی چه گویم
۳
از بادهٔ عشق مست گرددگر کوزه‌گری کند سبویم
۴
بر خاک در تو ز آتش عشقرخساره به آب دیده شویم
صفحهٔ ۱ از ۲