خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خدایی که جز او نیست خداوند جهانکه مرا عشق تو شد در همه دم همدم جان
۲
هر سحر بهر وصالت به دعا می‌گویمکه الهی تو مرا زود به مقصود رسان
۳
همدمی نیست بجز غصّه مرا روز فراقچاره‌ای نیست بجز ناله و زاری و فغان
۴
بار دیگر ز خدا دولت وصلت خواهممی‌دهم جان به امید ار دهدم عمر امان
صفحهٔ ۱ از ۳