خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی کنارت در میان خونم ای نازک میانزین میان تا چند باشم از کنارت بر کران
۲
آن سعادت کو که گیرم یک زمانت در کناروآن عنایت کو که با من یک دم آیی در میان
۳
گر فتد بر چشم من چشم تو ای چشم و چراغچشمه‌های خون دل بینی ز چشم من روان
۴
ای صبا با آن نگار شوخ سنگین دل بگواینچنین پرسند آخر دوستان از دوستان
صفحهٔ ۱ از ۲