خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار هجرت بر دلم باریست باری بس گراندرد عشقت هست بر جان جهانی بیکران
۲
صبر فرمایی مرا در عاشقی ای دیده‌امصبر از روی دلارای تو ای جان چون توان
۳
چون به باد عشق بَردادی ز خاکم ذرّه‌هاروی همچون آفتاب از ما چرا داری نهان
۴
بندهٔ بیچاره بر روی وصالت بر درمهمچو سگ باری به سرباری مرا از در مران
صفحهٔ ۱ از ۲