خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قدم نه شاهباز ما دمی در کوی درویشاننظر کن یک زمان از لطف آخر سوی درویشان
۲
شدم درویش راه تو رهم بگشا به کوی خودکه بادی می‌وزد بس خوش، دلا از کوی درویشان
۳
نگار چابک دلبر به زلف همچو چوگانشز میدان جهانداری ربوده گوی درویشان
۴
نهال وصل جانانم به خشکی می‌کند میلیمگر از لطف خود آبی کند در جوی درویشان
صفحهٔ ۱ از ۲