خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا گه جام ده گه جام خورگر به معنی پخته‌ای می خام خور
۲
زر بده، بستان میِ تلخ آنگهیبا بت شیرین سیم‌اندام خور
۳
گردن محکم نداری پس که گفتکز زبونی سیلی ایام خور
۴
ترک نام و ننگ و صلح و جنگ گیرتوبه بشکن می ستان و جام خور
صفحهٔ ۱ از ۲