خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رخ مهوشت به کام جهانزلف شبرنگ تو چو شام جهان
۲
شَست زلف تو ای دل و دینمشده از روی عقل دام جهان
۳
شکر ایزد که شد به کام دلمخاطر روشن تو جام جهان
۴
در سر بارهٔ مرادم شدای بسا سالها لگام جهان
صفحهٔ ۱ از ۳