خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس روز به عشق تو بریدیم بیابانبس شب به غم هجر تو بردیم به پایان
۲
تو پادشه کون و مکانی به حقیقتآخر نظری کن به دل تنگ گدایان
۳
ای دل نشنیدی تو که در عهد غم اورحمت نبود در دل بی مهر و وفایان
۴
ای دل به نثار قدم آن بت مهوشما را نبود هیچ بجز دیده گریان
صفحهٔ ۱ از ۲