خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر روی آن بت سیمین بدنوآن نگار دلبر شیرین سخن
۲
زلف او چون عنبر و بویش چو گلنرگسش چشمست و عارض یاسمن
۳
غنچه گر بیند دو لعل جان فزاشپیش من دیگر که نگشاید دهن
۴
گر ببیند قامت و بالای اودر چمن از قد بیفتد نارون
صفحهٔ ۱ از ۲