خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دیده نمی‌شاید بی دوست جهان دیدنبی روی دلارایش عالم نتوان دیدن
۲
بازآی که بازآید در دیده مرا نوریچون روی ترا بینم در صورت جان دیدن
۳
هم دیده شود روشن هم روح بیفزایددر سرو نظر کردن در آب روان دیدن
۴
تا کی به کنار آید آن سرو گل انداممدر عشق بسی گنجد خود را به میان دیدن
صفحهٔ ۱ از ۳