خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به باغ شد دل من صبحدم به گل چیدنمراد من بود از گل جمال او دیدن
۲
گرفته دست نگاری به دست در بستانبه ذوق در چمن و لاله زار گردیدن
۳
چه خوش بود سر زلفین پیچ در پیچشبه گاه بوسه ربودن به دست پیچیدن
۴
ز سرو قامت رعنای او به وقت کنارهزار درد توان از میان او چیدن
صفحهٔ ۱ از ۳