خلوتی با جهان ملک خاتون
شمارهٔ ۱۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سهی سروا گذاری سوی ما کنامید ناامیدی را روا کن
۲
به جان آمد دلم از درد دوریبیا درد دل ما را دوا کن
۳
جفا تا کی کنی بر من نگاراخلاف رای خود روزی وفا کن
۴
ز روی لطف و یاری رحمت آوربدین بیچاره و تندی رها کن
صفحهٔ ۱ از ۳